Takipte · 16 dk önce
GLP-1'i bırakan hastalarda risk iki kat: Çalışmanın bulgusu
Araştırmada tedaviyi bırakanlar için her 100 kişide yılda yaklaşık dört, tedaviye devam edenler için iki vaka hesaplandı. Çalışma gözlemsel olduğu için nedensellik kurulamıyor.
The Lancet Regional Health Europe'de yayımlanan araştırma, GLP-1 tedavisini bırakan tip 2 diyabet hastalarında ölümcül olmayan kalp krizi, ölümcül olmayan felç veya herhangi bir nedene bağlı ölümden oluşan birleşik riskin, tedaviye devam edenlere kıyasla iki kat olduğunu ortaya koydu.
Araştırmada bu oran, tedaviyi bırakan her 100 kişi için yılda yaklaşık dört vaka; tedaviye devam eden her 100 kişi içinse iki vaka olarak hesaplandı. Çalışma, 2004-2024 yılları arasında GLP-1 tedavisine başlayan ve daha önce kardiyovasküler hastalık tanısı bulunmayan 80 binden fazla tip 2 diyabet hastasını kapsadı.
Araştırmacılar, İtalya Klinik Diyabetologlar Birliği veri tabanındaki 300'den fazla diyabet kliniğinin elektronik sağlık kayıtlarını inceledi. Katılımcıların büyük çoğunluğu önceki nesil GLP-1 ilaçlarını kullandı; semaglutid araştırmada az sayıda hastada yer alırken, tirzepatid İtalya pazarına çalışma döneminden sonra girdiği için kapsam dışında kaldı.
Araştırmaya göre risk artışı, obezitesi olanlarda daha yüksekti. Vücut kitle indeksi 30'un üzerinde olan kişilerde tedaviyi bırakmayla ilişkili kardiyovasküler risk artışı yüzde 127, obezitesi olmayanlarda ise yüzde 61 olarak belirlendi.
Çalışma gözlemsel olduğu için GLP-1 tedavisini bırakmanın risk artışına doğrudan neden olduğunu ya da tedaviyi bırakanların başlangıçta daha kötü sağlık durumunda olup olmadığını gösteremiyor. Araştırmacılar, bırakma sonrasında kilo, kan şekeri ve tansiyondaki değişimlerin küçük olduğunu; bu değerlerin kalp krizi, felç veya ölüm yaşayanlarla yaşamayanlar arasında anlamlı farklılık göstermediğini bildirdi.
GLP-1 ilaçları, kan şekerini düzenleyen ve iştahı azaltan doğal GLP-1 hormonunu taklit ediyor; tip 2 diyabet ve obezite tedavisinde kullanılıyor. Uzmanlara göre hastaların yaklaşık yarısı ilk yıl içinde tedaviyi bırakıyor; mide-bağırsak yan etkileri, yeterince etkili bulunmaması, maliyet ve nadir yan etkilerle ilgili endişeler bu kararın yaygın nedenleri arasında.




